سفر چین 1 - پکن

برنامه ریزی برای رفتن به این سرزمین با وجود داشتن بچه کمی زمان می بره چون سفر به کشور چین مثل سفر به دبی و ترکیه و حتا مالزی و ارمنستان و قبرس نیست که با شرایط خوراکی و زندگی ما همخوانی بیشتری داشته باشه . قبل از اینکه اقدام برای رفتن به این سفر بکنیم با شوهر جان چند شب سایت های نت رو زیر و رو کردیم به دو منظور یکی برای قیمت و موقعیت و شرایط آژانس های مسافرتی و یکی هم به دنبال یکی دو وبلاگ شخصی که در مورد کشور چین آمار و اطلاعاتی داشته باشند . در مورد آژانس های مسافرتی باید بگم که اصلا به سایت ها و اطلاعاتشون نمیشه اعتماد کرد چون با اون چیزی که حضوری بهت می گن کلی فرق داره . و در مورد وبلاگ و یا سایتی که بخواهی اطلاعات غیر توریستی ای پیدا بکنیم هم کلا یکی دو وبلاگ بیشتر پیدا نکردم که اون ها هم اغلب مکان های توریستی رو معرفی کرده بودند و یا نویسنده هاشون بین چین و ایران در حال تجارت بودند و بیشتر از بعد تجاری نوشته بودند . این شد که بعد از این سفر تصمیم گرفتم برداشت خودم رو بنویسم تا اگر کسی مثل من دنبال اطلاعاتی در مورد این کشور گشت شاید این نوشته ها به دردش بخوره .

قیمت آژانس های مسافرتی با توجه به اینکه فصل مدارس و دانشگاه ها نزدیک میشه لحظه به لحظه بالا می رفتند ! ما متوجه شدیم برای اقدام به این سفر حتا یک ساعت هم مهمه . چون از ایران به چین (حالا یا پکن یا شانگهای ) هفته ای یک پرواز رفت و برگشت بیشتر انجام نمی شه و به لحظه نمی کشید که بلیط های پرواز رزرو می شد . در این پروسه متوجه شدیم که وضع مردم ایران چندان هم بد نیست ! که به لحظه اقدام به سفر به خاور دور رو می کنند . خلاصه بعد از گشت و گذارهای فراوان بالاخره یه آژانس متعادل پیدا کردیم . اگر به دنبال سفر با شرکت های مسافرتی هستید حتمن به اعتبار اون آژانس هم اهمیت بدید چرا که تعهد و اعتبار اون آژانس یه جاهایی به درد می خوره حتا اگر قیمتش نسبت به جاهای دیگه کمی بالاتر بود ، همانطور که اعتبار آژانس طرف قرارداد با ما یه جای مهم برای ما کارآیی داشت که بعدن در موردش خواهم نوشت . اون هایی که بچه دارند موقع قیمت گیری حواسشون به مابه تفاوفت قیمت بزرگسال با بچه باشه چرا که تقریبا هر آژانسی این مابه تفاوت رو یه جوری حساب می کنه و بدون اینکه متوجه باشید سود زیادی رو توی این قسمت می گنجانند در صورتی که این رقم ما به تفاوت باید همه جا یکسان باشه . پروزا به پکن از تهران موقع رفتن شش ساعت و نیم و موقع برگشتن به خاطر اینکه هواپیما در جهت حرکت چرخش زمین حرکت می کنه هشت ساعت طول می کشه . بنابراین باید برای هشت ساعت نشستن بین دو ردیف صندلی تنگ و باریک خودتون رو آماده کنید . به این پکیج اضافه کنید یه پسر بچه و دختر بچه ای را که در حالت عادی مدام در حا ل حرکتند و تو باید بلد باشی که چطور ساعت های زیادی اون ها رو یک جا بند کنی ! ( ما با خواهرم و شوهرش و دخترش همسفر بودیم ) . ماه مناسب برای شهر پکن همین ماه شهریور هست چرا که آب و هوای پکن از گرمترین و شرجی ترین آب و هواهاست ولی این چند روزی که ما اونجا بودیم هوای بسیار خنک و عالی ای را از سر گذراندیم . همانطور که در عکس زیر پیداست .

 

پکن شهر خیابان های بسیار پهن و دار و درخت و دوچرخه ماشین های خوشگل و گرون قیمت و رودخانه و زن های خندان و خوش اخلاق است . از چندین سال پیش در تدارک صنعت توریسم گویا شروع به پهن کردن خیابان ها کرده اند طوریکه هر خیابان علاوه بر دو باند بزرگ برای رفت و آمد ماشین های شخصی دو لاین بزرگ هم برای گذر اتوبوس ها و دولاین بزرگ هم برای گذر دوچرخه ها و موتورهای شارژی داشت به اضافه ی پیاده روهای عریض و سنگ فرش . با این حال ترافیک بسیار زیاد بود که البته به این یکی عادت داشتیم . با اینکه مردمانش عادت به انداختن آشغال به سطل زباله نداشتند ولی خیابان ها و مراکز تفریحی و تجاری مدام توسط کارگرها که اغلب زن ها بودند تمیز می شد . با وجود این همه پیشرفت در زمینه ی صنعت و اقتصاد طی این سال ها ولی از نظر یک سری مسائل هنوز در اول های راه بودند . یکیش همین انداخت ته سیگار و آشغال روی زمین و باغچه ها بود و بدتر از همه عادت حال به هم زن تف انداختن روی زمین آن هم با یک صدای مهیب ! توی چین هر وقت یک صدای بلند و مهیب خخخخخخخخ شنیدید باید مطمئن باشید که یک چینی بعدش یک تف گنده به زمین میندازه ! در این راستا چند بار به شدت مرگ به من و خواهرم و بقیه ی هم توری هامون حالت تهوع دست می داد . در ضمن  شما توی چین هیچ موتور سوار و یا دوچرخه سوار کلاه کاسکت داری نمی بینید ، به هیچ وجه نمی بینید . با اینکه فرهنگ دوچرخه سواریشون یکی از حسرت های من به شخصه هست . به قول یکی از همسفرهامون این فرهنگیه که دولت چین در راستای کم کردن جمعیتش اشاعه می ده !!

 

این شعبه ای از رود یانگ تسه ست گویا که در جای جای شهر انشعاب داره و البته اون هم پسرک من !

اگر اهل خوردن هستید و یا اگر بچه دارید حتمن با خودتون چیپس و پفک و بیسکوییت و شیرهای نی دار ببرید . این مورد خیلی به درد ما خورد . چون تنقلات و حتا بیسکوییت های چینی علاوه بر قیمت بالاشون باب طبع ما نیستند . فقط تصور کنید بیسکوییت شورمزه ای رو با طعم سبزیجات بینش !

ادامه دارد...

برای دیدن عکس ها روی عنوان پست کلیک کنید و این پست را به تنهایی ببینید تا عکس ها آشکار شود ! پرشین بلاگ مثل غول چراغ جادو شده باید ترفند فنی براش به کار ببریم !

/ 13 نظر / 44 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مهرو

رسيدن بخير عزيزم... من يك دوست چيني داشتم يه بار قرار شد براي من غذا بپزه بياره دانشگاه... خدايا يعني من گرسنگي مي كشيدم بهتر بود تا اون غذارو بخورم! برنج رو با شكر پخته بود. كلم بروكلي رو با سركه و شير! اصلا نمي شد لب به غذا بزني... نمي دونم خودشون چطوري با اشتها غذا مي خورن. راستي من عكس ها رو نتونستم ببينم.

شیرین

الی جون، من در دسترس یک "مارکو پولو" دارم که نصف دنیا را گشته و مدتهای طولانی در هر کشور و شهرهای مختلفش اقامت کرده. بهمین دلیل اطلاعات خوب و واقعی ای از وضعیت خیلی کشورها دارم. امیدوارم همیشه در گردش باشی و سفر. اگر مایل بودی، دفعه آینده پیش از حرکت یک ندا بده بلکه در مورد کشو مقصد بتونم بهت اطلاعات مفیدی بدم [چشمک]

عارف

سلام[قلب]وای چقد زیباست[گل] من خیلی از وبلاگت خوشم اومده چون زیبا و پر محتواست[لبخند]منو با اسم وبلاگم بلینک و بگو تورو با چه اسمی بلینکم؟

فرمولساز

رسیدن بخیر الی جان. حدس زدم باید چین رفته باشی!!! و البته امیدوار هم بودم که چین باشه چون یکی از کشورهایی است که خیلی دوست دارم برم ببینمش. تاریخ و فرهنگ کهن و متفاوتش به نظر من کلاس سیاحتیشو از بقیه کشورهای شرق دور بالاتر میبره. عکسها را با این روشی که گفتی ندیدم. با اینکه علاقه زیادی به دیدن جاهای تاریخی و دیدنی کشورها دارم ولی متاسفانه از امتحان مزه غذاهاشون محروم میشم چون معده ام به شدت سنتی فکر میکنه و به هر غذایی روی خوش نشون نمیده و زود غذا زده میشم در طول سفر غذاهای غربی و فست فود می خورم. منتظر عکسها و بقیه توصیفاتت هستیم.

بهاره

سلام الی جانم رسیدن بخیر هرچند برای خودت زحمته اما دستت درد نکنه که اطلاعات مفیدت رو در اختیار ما قرار میدی؛ عکسهای بسیاز زیبات رو اون طرف دیدم و واقعا لذت بردم. در مورد بچه ها هم باهات موافقم، راستشو بخوای یکی میخواد خود منو سرگرم کنه تو اون 8 ساعتی که قراره تو هواپیما بشینم و حرکتی نکنم دیگه وای به حال بچه ها... مطمئنا سختشون بوده اما از طرفی اینم مطمئنم که سفر دوست داشتنی و خاطره انگیزی رو براشون رقم زدید[لبخند] بیصبرانه منتظر ادامه ی سفرنامه ت هستم[لبخند]

مینا

سفر به خیر خانوم. ایشاله که خوش گذشته. من تا حالا واسه تفریح به چین فکر نکردم. نمیدونم چرا فکر میکردم فقط واسه تجارت خوبه. چون چند تا از فامیلامون مدام در حال سفر به اونجا هستن و جنس وارد میکنن. من که دو تا عکس بیشتر ندیدم. کاش بیشتر از مناظر عکس میزاشتی و میگفتی که در کل راضی بوده و خوب بوده سفر؟ ...... بازم بنویس ازش.

فرمولساز

جغرافیای من تعریفی نداره ولی به نظرم کشورهای مختلفی سر راه جاده ابریشم هست از چین شروع میشه و بعد میره به هند و افغانستان ، خراسان و ارمنستان و شمال آفریقا ولی کی برای سیاحت میره مثلا" افغانستان؟! اونم درست قبل از بازگشایی مدارس! [لبخند] نمیدونم چه بلایی سر غول پرشین بلاگ آوردی ولی الان دیگه عکسهای توی پست رو هم نشون نمیده چه برسه به عکسهای اضافی... ظاهرا" باید اکانت فیس بوکم رو دوباره فعال کنم![ناراحت]

سعدی

سلام بر یانگ تسه.سلام بر پسرک. نگاش کن! ژستش منو کشته.به قول ما کرمانشاهیا پهلوانیه!(البته شما عمراً بتونید لام پهلوان رو با لهجه ی کردی تلفظ کنید!)

یاسمن

من فکر م یکردم طول پرواز باید خیلی بیشتر باشه 6-7ساعت تا پکن خیلی خوبه . تورهای مسافرتی در ایران متاسفانه بیشتر م یخوان جیب مردم رو خالی کنند و خیل یجاها از خیلی چیزها هم می زنند .من چون با تورهای خارجی مسافرت کردم فرقش رو کاملا حس کردم . خیلی خوبه که سفرنامه بنویسی چون بعدها به کار خیلی ها میاد . همیشه به سفر .